از چاه به در آمده ام
 نوبت ماه است
هنگام عوض کردن این بخت سیاه است
چشم تو به زیبایی تهران قدیم و
بوسیدن تو حال خوش دوره ی شاه است
من بی تو خرابم به محمد که خرابم
من بی تو به غم ساختم  الله گواه است
در خنده ی زیبای تو گنجشک ظریفی ست
در پیرهنت  سیب ترین  نوع  گناه است
چشم تو به فیروزه ترین صورت ممکن
در آینه
یک خیره ی یکدست نگاه است
از چاه نمی ترسم و چشمم به افق هاست
کز ماه مسیری به طربخانه ی ماه است